skip to Main Content
Betovering En Verbondenheid Tijdens Het Bezoek Van Irma Joubert

Betovering en verbondenheid tijdens het bezoek van Irma Joubert

Heb jij ook de unieke kans gegrepen om Irma Joubert te ontmoeten? Van 13 t/m 25 oktober was de auteur in Nederland om haar lezers te ontmoeten en haar nieuwe roman Het meisje uit het verscholen dorp te promoten. Toen mij de vraag werd gesteld of ik iets over de Zuid-Afrikaanse wilde schrijven, liet ik de mogelijkheid natuurlijk niet zomaar aan mij voorbijgaan.

Nu moet je weten dat ik als stagiaire voor onder andere Uitgeverij Mozaïek nieuw ben in het vak en een auteur ontmoeten met een prachtig oeuvre zoals de hare, voelt voor mij alsof ik een beroemdheid te woord sta. Toch, relaxed als dat ik was, schudde ik Irma de hand. Ja gewoon, bij ons op kantoor.

Dit was dus nog voordat ik afreisde naar een boekhandel in Arnhem. Zelfs tussen de computers, gele post-its en telefoongesprekken, was ik al betoverd door dit vrouwtje. Ze was precies zoals ik dacht dat ze zou zijn: hartelijk, oprecht. Ze bracht wat van die Zuid-Afrikaanse warmte met zich mee. Misschien dat ik daarom juist zo cool kon blijven; ik was meteen op mijn gemak.

Na twee weken van drukbezette boekhandel na drukbezette boekhandel, waren er voor het laatste bezoek weinig aanmeldingen. Zou het dan wel doorgaan? Tuurlijk, hoorde ik, Irma wil zo veel mogelijk lezers ontmoeten! Zo waande ik mij afgelopen 25 oktober in een van de mooiste boekwinkels die ik (tot nu toe) heb mogen zien: Het Colofon. Niet alleen een winkel trouwens, maar ook een podium voor kunst en cultuur.

In de grote ruimte was een klein hoekje klaargemaakt voor Irma’s bezoek. De schrijfster aan een grote tafel en wij in een kringetje eromheen. Het creëerde een huiselijke en tegelijkertijd intieme sfeer. Zo rustig mogelijk, omdat we anders het Afrikaans niet zouden verstaan, begon ze te vertellen en de betovering was terug…

Het meisje uit het verscholen dorp gaat over het kleine meisje Mentje de Vries. Op een dag in 1943 wordt vader door soldaten bij haar weggehaald. Na een angstige vlucht komt ze in een geheim dorp in de bossen, waar tientallen joodse mensen verborgen zitten. Maandenlang blijft ze daar wonen, tot het te gevaarlijk wordt en ze naar Arnhem moet. Daar beleeft ze de Slag om Arnhem. Waar is haar vader tijdens dit alles?

Gezien ik nog niet eerder zo’n auteursbezoek heb meegemaakt, vond ik het best bijzonder. De Zuid-Afrikaanse vertelde dat ze een paar jaar geleden in de bossen bij Nunspeet was. Ze verbaasde zich erover hoe deze schuilplaats zich kon ontwikkelen tot een volledig bewoond dorp. Zo was het verhaal van Mentje ontstaan, wat voor mij nu zoveel realistischer en tastbaarder werd.

De inspiratie voor haar verhalen vind Joubert dan ook in het echte leven, bij mensen die haar waargebeurde verhalen vertellen. Zij toonde ons het boek Het verscholen dorp van A. Visser. Ze wees foto’s aan van de mensen die daadwerkelijk in het dorp hebben gewoond. Één jongetje keek brutaal en boos. Dat wordt de treiterige Walter die het Mentje soms zo moeilijk maakt, vond Irma. Ook een foto van een trotse, jonge vrouw, niet ouder dan twintig. Dat werd de goedgebekte Han. En zo kwamen de personages in Het meisje uit het verscholen dorp weer net iets meer tot leven.

Doordat er maar weinig mensen waren, ontstond er tegen het einde van de avond een soort dialoog. Bezoekers vertelden nu zelf over hoe zij dachten over de thema’s en gebeurtenissen van het nieuwe boek. Over hoe zij allemaal op hun eigen manier naar het verleden kijken. Dit moment was het dan ook niet deze lezer, maar juist de auteur, die met volle belangstelling luisterde.

Even realiseerde ik me dat ik verbonden was met deze mensen, met hen deel ik mijn geschiedenis, onze geschiedenis. Vergeet niet: zonder ons gisteren is er ook geen morgen.

En ja, het was Irma Joubert die ons deze avond samen bracht.

Back To Top